Ostatnia sobota czerwca to w sydnejskich szkołach koniec półrocza. Chociaż unosi się już aura z niecierpliwością oczekiwanych ferii, w polskich klasach szkół sobotnich trwa ciągle normalna nauka… Nie, nie we wszystkich – jeśli za normę przyjmiemy grzeczne siedzenie w ławkach, lub przy stolikach.

Uczniowie Polskiej Szkoły Sobotniej im. Św. Rodziny w sydnejskim Marayong przyszli co prawda 27. czerwca do szkoły, tak jak w każdą sobotę, ale ich lekcje przebiegły inaczej niż zwykle. Była to bowiem Sobota Jubileuszowa. Właśnie 70 lat temu, polskie Siostry Nazaretanki otworzyły dla okolicznych dzieci, sobotnią szkołę języka polskiego.

Siostry przyjechały tutaj ze Stanów Zjednoczonych dwa lata wcześniej. Zaproszone zostały, aby poprowadzić Dom Dziecka dla polskich sierot i półsierot. Siostry (było ich cztery) władały biegle oboma językami – polskim i angielskim. Dlatego też od samego początku, zanim ukończono budowę Domu Dziecka, włączyły się w pomoc Polakom, których zawierucha wojenna przygnała aż do Australii. Uczyły języka polskiego wojenne pokolenie młodzieży, w ośrodkach dla emigrantów m.in. w Villawood, Cabramatta, Blactown, Chullora. Służyły jako tłumaczki w urzędach, u prawników, lekarzy i w szkołach. Pomagały rodzinom załatwiać wiele bieżących spraw.

Jeszcze przed oficjalnym otwarciem Domu Dziecka, a później szkoły, Siostry zorganizowały na terenie nowego polskiego ośrodka w Marayong, dwa turnusy wakacyjnych obozów dla dzieci. Dwutygodniowe sesje okazały się niezwykle popularne. Uczestnicy byli zachwycani, rodzice usatysfakcjonowani. Nic dziwnego, że pomysł ten powtarzano w kolejnych latach.

Organizowanie Polskiej Szkoły Sobotniej zajęło kilka pierwszych miesięcy nowego roku szkolnego,1956. Skromne sale lekcyjne były gotowe, Siostry zgromadziły niezbędne materiały… Problemem okazało się jednak dostarczenie do szkoły dzieci z zewnątrz, tych spoza Domu Dziecka. Samochody należały wówczas do rzadkości. Na transport publiczny, szczególnie w weekendy, na obrzeżach Sydney, nie można było liczyć. Siostry zorganizowały więc przywożenie i odwożenie dzieci w każdą sobotę własnym samochodem. Trwało to co najmniej przez dwa pierwsze lata.

W okolicy Świąt Bożego Narodzenia cała polska społeczność w Sydney oczekiwała na ‘Jasełka’ w wykonaniu dzieci z polskiej szkoły w Marayong – i tak jest do dzisiaj.  70 lat istnienia szkoły im Św. Rodziny, to zmieniające się pokolenia młodych Polaków, to rzesza Sióstr oddanych edukacji i wychowaniu w katolickiej polskości. Przybywały nowe fale emigracji, zmieniał się przekrój społeczny rodzin, posyłających dzieci do Polskiej Szkoły. Oprócz Sióstr, szkoła zatrudniła świeckie nauczycielki… Pomagali Rodzice i grupa wolontariuszy. Tak jak całe polskie szkolnictwo w Australii, szkoła w Marayong przeżywała swoje wzniosłe i trudniejsze lata. Złotymi zgłoskami zapisały się w historii Szkoły Siostry – Dyrektorki tej placówki: Sr. Celina Ochrytnik-Jabłońska; Sr Joanna Zarzyczna; Sr Teresa Chruścińska; Sr Zofia Bogacz; Sr Ludwika Pliszka; Sr Grażyna Rocławska.

Od 12. lat Polską Szkołą w Marayong kieruje siostra Agnieszka Misiak. Nieprzeciętny entuzjazm, poparty przygotowaniem pedagogicznym oraz praktyką edukacyjną przy reorganizacji katolickiej szkoły w Krakowie okazały się bezcenne. W Marayong Siostra Agnieszka prowadzi intensywną pracę nad rekonstrukcją form działania Szkoły, aby przystosować ją do istniejących potrzeb młodzieży oraz wymagań stawianych przez australijskie władze oświatowe, jako że placówka jest oficjalnie zarejestrowana w Dep. Edukacji NSW. Siostra Agnieszka aktywnie uczestniczy we wszystkich spotkaniach edukacyjnych oraz konferencjach polskich nauczycieli. Chętnie dzieli się swoimi doświadczeniami i pomysłami jak z sukcesem prowadzić polską szkołę w australijskich warunkach.

Na rezultaty nie trzeba długo czekać. Uznanie sydnejskiej Polonii zyskuje uczestnictwo polskich uczniów ze szkoły w Marayong w wielu uroczystościach religijnych i patriotycznych. Te dzieci mogą służyć za wzór umiejętności posługiwania się językiem polskim tak w recytacjach jak i w śpiewie. Absolwenci Polskiej Szkoły im. Św. Rodziny doskonale dają sobie radę w klasach języka polskiego na poziomie szkoły średniej. Jedna z absolwentek, Marysia Biliniewicz zdobyła niedawno pierwsze miejsce na maturze z języka polskiego w NSW. Wyróżnienie w roku ubiegłym otrzymali Maya Hoffmann i Jakub Witkowski.  W tym roku, wśród 14 polskich maturzystów w Ośrodku Chatswood, blisko połowa, to absolwenci z Marayong: Lidia Hoffmann, Zuzia Latecka, Amelia Korczowska, Olivier Bres, Kuba Piotrowski, Nataniel Niestrzeba. Wszyscy oni, wraz z Rodzicami i przyjaciółmi aktywnie uczestniczyli w celebrowaniu Jubileuszu 70-lecia swojej szkoły.

Uroczystości rozpoczęły się o godz. 13.00 Mszą św. w Kościele Matki Bożej Częstochowskiej. Celebrował ks. Artur, kustosz tego Ośrodka – wielki przyjaciel młodzieży. Wszystkie dzieci – obecni uczniowie, wraz ze swoimi nauczycielkami, aktywnie uczestniczyli w tej Jubileuszowej Mszy św. Oprawę muzyczną przygotowała i przeprowadziła znana polska rodzina, państwo Dorota i Mariusz Biliniewiczowie wraz z trójką swoich dzieci – Marysią, Julią oraz Wojtkiem.

Na Ewangelię, ks. Artur wybrał fragment Pisma Świętego o tym jak zaniepokojeni Rodzice Maryja i Józef zorientowali się, że ich Syna nie ma z kuzynami. Wrócili więc do Jerozolimy, gdzie 12- letni Jezus dyskutował w Świątyni z uczonymi. Kiedy Go Rodzice znaleźli poszedł z nimi do domu i był im posłuszny.  Właśnie wokół tego ostatniego zdania z Ewangelii – posłuszeństwo rodzicom – przygotował ks. Artur mądrą, przemawiającą do wszystkich, homilię.

Natomiast po Komunii Świętej, ks. Artur wziął do rąk gitarę i przy jej akompaniamencie odśpiewał wraz z dziećmi dziękczynną pieśń Bogu.

W kościele wykonano pamiątkowe zdjęcie uczestników Jubileuszowej Liturgii, a Siostra Agnieszka powitała wszystkich, dziękując za udział w tej cennej Uroczystości:

„70 lat temu, tutaj w Marayong, z inicjatywy Sióstr Nazaretanek i polskich rodzin, w trosce o polski język i kulturę, powstaje Polska Szkoła Sobotnia, której patronem jest Święta Rodzina z Nazaretu. Staję tu dzisiaj z ogromnym wzruszeniem i świadomością jak wielkie i wspaniałe dziedzictwo zostało mnie i innym powierzone. Gromadzimy się w tej Świątyni, aby wyrazić Bogu i ludziom wdzięczność za ten szczególny dar jakim jest Polska Szkoła Świętej Rodziny w Marayong.

I feel delighted to welcome each and every one who wants to celebrate our school’s anniversary with us.  Thank you to all the representatives of the Polish and Australian offices and organizations for your presence.

I am also glad that the hosts of this place are with us: the Sisters of the Holy Family of Nazareth and Fr. Artur.

To the teachers, students, parents, and everyone who cares about the Polish School in Marayong — I want to say: It is wonderful that you are here!

Dziękuję, że tu Jesteście!”

Po Mszy św. wszyscy zostali zaproszeni do Sali Jana Pawła II na kontynuację uroczystości.

A oto honorowi goście Jubileuszowej Uroczystości:

Pan Piotr Rakowski – General Consul of the Republic of Poland in Sydney

Pan Mariusz Stus – Consul of the Republic of Poland

Mrs Julie Griffiths – Councillor of Blacktown Council

Mrs Luicia Johns – President of the NSW Federation of Community Language School

 Przedstawiciele Organizacji Polonijnych w Australii:

Pani Małgorzata Kwiatkowska – President of The Polish Community Council of Australia

Pan Adam Biziuk – President of Federation of Polish Associations in NSW

Pani Elżbieta Cesarski – President of the Polish Educational Society NSW and                  

President Polish Education Commission in Australia

Pani Marysia Nowak – Chairperson of the Polish Educational Society in NSW

Pani Marianna Łacek – President of The Polish Teachers Association in Australia

Pani Urszula Lang z zespołem „Lajkonik”

Sr Rita Apura (Provincial Leader) i Siostry Nazaretanki

 Ks Artur Botur

Dyrektorzy oraz nauczyciele Polskich Szkół w NSW.

Rodzice, Uczniowie, Absolwenci, Nauczyciele oraz Przyjaciele Szkoły.

Na uczestników czekały nakryte białymi obrusami i wytwornie udekorowane stoły. Sprawnie podany został smakowity polski posiłek – najpierw dla dzieci a następnie dla wszystkich biesiadników.

Bezsprzecznie jednym z niezwykle ciekawych punktów programu było spotkanie z absolwentem szkoły sprzed lat. To pan Leszek Mądry podzielił się swoimi wspomnieniami z lat spędzonych w Polskiej Szkole w Marayong. Mówił o lekcjach języka polskiego, religii oraz historii. Wspominał przygotowywane Jasełka a także przedstawienia historyczne. Do tej pory pamięta słowa, jakie wypowiadał grając rolę Mieszka Pierwszego w przedstawieniu, które upamiętniało Tysiąclecie Chrztu Polski. – Lata spędzone w Polskiej Szkole ukształtowały mnie jako Człowieka – powiedział pan Leszek – a takich osób jak ja, jest wiele. To całe pokolenia australijskich Polaków.

Przedstawiciele Rzeczypospolitej Polskiej – Konsul Generalny P. Piotr Rakowski oraz Konsul P. Mariusz Stus wręczyli dyplomy i odznaczenia Siostrom oraz wszystkim świeckim nauczycielkom tej Szkoły.

Jubileuszowe Gratulacje złożyła Szkole Św. Rodziny Pani Lucia Johns, Przewodnicząca Federacji Szkół Języków Etnicznych NPW.

W doskonale przygotowanym programie artystycznym uczestniczyli zarówno obecni uczniowie, jak i absolwenci.

Ela Romanowska wykonała na fortepianie dwa utwory – ‘Mazurek dla Chopina’ – kompozycji Catherine Rollin oraz ‘Łabędź’ – kompozycji Charles Camille Saint- Seans

Kiedy Hania Romanowska zagrała na klarnecie ‘Hej sokoły’, spontanicznie przyłączyli się uczestnicy, wspólnie śpiewając refren popularnej dumki.

Niemilknący aplauz publiczności zyskał jeden z absolwentów Szkoły – Borys Butrym, który wykonał na kobzie przepiękny utwór – ‘Amazing Grace’ 

Występy muzyczne przeplatane były pląsami najmłodszych oraz profesjonalnie wykonanym tańcem Lajkonika – ‘Ech Poleczka’.

Ogólną wesołość wzbudziła humorystyczna inscenizacja w wykonaniu uczniów i absolwentów: ‘Dlaczego lubię Polską Szkołę’

Na słowa uznania zasługuje doskonała organizacja tej części Jubileuszowej uroczystości. Rozbawione i roześmiane dzieci, które pomagały sobie dołączonymi do dekoracji stołów gwizdkami – posłusznie stosowały się do poleceń opiekunek. Tuż przed oficjalnymi wystąpieniami osób składających szkole gratulacje, dzieci bez szemrania udawały się pod opiekę swoich rodziców.

A potem były kwiaty i niekończące się życzenia – od przedstawicieli organizacji polonijnych, od reprezentacji polskich szkół, od rodziców… Podawano sobie z rąk do rąk Pamiątkową Księgę, aby choć w kilku słowach wyrazić wdzięczność Siostrom Nazaretankom za ich pracę dla tylu pokoleń polskich dzieci, życząc oczywiście dalszej wytrwałości.

Na koniec z serdecznym podziękowaniem wystąpiła Siostra Agnieszka:

„Każde dzieło wymaga zaangażowania i serca wielu ludzi.

70 lat temu, z inicjatywy Sióstr Nazaretanek i polskich rodzin, w trosce o polski język i kulturę, powstaje w Marayong Polska Szkoła Sobotnia, której patronem jest Święta Rodzina.  70 lat Polskiej Szkoły, to nie tylko liczba, ale DOBRO, które tworzyli i nadal tworzą ludzie wielkiego serca, energii, a przede wszystkim miłości do polskiego języka, kultury i historii. 

DZIĘKUJĘ – słowo, które zabrzmi tu dziś wielokrotnie…, bo powodów do wdzięczności jest wiele!

Przede wszystkim dziękuję moim siostrom ze Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu, które dały początek Szkole, przez lata dbając o jej rozwój i charakter.

Szczególne podziękowanie kieruję do wszystkich Organizacji i Stowarzyszeń Polonijnych do których Szkoła należy lub z którymi współpracuje. Najbliższa sercu jest Macierz Szkolna, której członkiem jesteśmy od samego początku.

Choć Polska jest daleko, to jednak nie zapomina o nas i poprzez Granty, Projekty oraz materiały edukacyjne wspiera naszą działalność. Dziękuję Polskiemu Konsulatowi w Sydney reprezentowanemu tu w osobach Konsula Generalnego Pana Piotra Rakowskiego i Konsula Pana Mariusza Stusa, za wspieranie naszych inicjatyw oraz podkreślanie, że to co robimy tutaj jest ważne dla Polski.

Niezwykle cenna jest dla mnie współpraca z innymi szkołami polskimi w Australii. Dziękuję wszystkim dyrektorom i nauczycielom, tym obecnym oraz tym którzy w przeszłości tworzyli rzeczywistość polskiej szkoły i dziś nadal są jej nieodzowną częścią.

Drodzy Absolwenci szkoły, rodzice i przyjaciele – dziękuję za waszą obecność i świadectwo, że nasza szkoła jest wam nadal bliska.

Wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji Jubileuszu:

Komitetowi kościelnemu, za przygotowanie domowego posiłku oraz pomoc w przygotowaniu sali – Dziękuję!

Sr Julii, za przygotowanie kościoła do Uroczystości oraz za gotowość pomocy zawsze, gdy jej potrzebujemy. Bóg zapłać siostro!

Zespołowi Lajkonik, którego znaczną część stanowią nasi absolwenci, dziękuję za piękny taniec, który ubogacił naszą uroczystość.

DZIĘKUJĘ – Moim nauczycielkom: Urszuli Pernal, Małgorzacie Romanowskiej i Magdalenie Tang oraz rodzicom, których wsparcie i zaangażowanie motywuje nas do dalszej pracy.

Wszystkim dzieciom, za ich radość i uśmiech, bo jak mówił Janusz Korczak “Kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat”

Każdemu, komu dobro Polskiej Szkoły w Marayong leży na sercu, mówię: Bóg zapłać!!!

Siostra Grażyna wyraziła słowa podziękowania anglojęzycznym przedstawicielom władz australijskich.

Ukoronowaniem Uroczystości był ‘Pączkowy Tort Jubileuszowy’, który w pełnej krasie dekoracji wjechał na kółkach przed scenę.

To nie było 70 pączków – ale wielekroć razy 70! Starczyło dla wszystkich.

Jako podsumowanie tej pięknej i wzniosłej uroczystości posłużyć może sentencja z ostatniej strony Jubileuszowego Biuletynu Szkolnego:

„70 lat minęło, ale duch Polskiej Szkoły w Marayong trwa nadal w języku, tradycji oraz wspomnieniach wielu pokoleń.”